Na początku XX wieku, kiedy powstawał nasz szpital, stan opieki nad umysłowo chorymi w Galicji przestawiał się niekorzystnie. W 1906 r. stosunek liczby łóżek w zakładach psychiatrycznych do liczby mieszkańców wynosił 1: 8327 (dla porównania w niektórych kantonach szwajcarskich wynosił on 1:100). Przed budową szpitala kobierzyńskiego jedyny tego typu zakład na terenie Galicji mieścił się w Kulparkowie pod Lwowem; przepełniony, nie miał warunków do spełnienia podstawowych wymogów współczesnej psychiatrii tj. segregacja przypadków, minimalizacja krępowania chorych.